কোনটো শব্দৰ অৰ্থ জানিব বিচাৰে?
অসমীয়া শব্দৰ অৰ্থ, ৰোমান আখৰ আৰু ইংৰাজী ব্যাখ্যা এঠাইতে।
ফলাফল
‘ভ’ আখৰেৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ
- ভগ্নাবশেষbhagnābaśeṣaNoun
কোনো বস্ত্ত ভাগি-ছিগি যোবাৰ পাছত থকা অংশ
ruins; remnants
- ভগ্নাৱশেষbhog.na.wo.xexMaterial Noun
remains of something after destruction, often monuments of historial imortance
- ভগ্নীbhog.niCommon Noun
এগৰাকী মহিলা যি কোনো এজনৰ একেই পিতৃ-মাতৃৰ সন্তান৷
A female having the same parents as another or one parent in common with another
- ভগ্নীপ্ৰেমbhog.ni.premAbstract Noun
নিজৰ ভনীয়েক বা বায়েকৰ প্ৰতি থকা মৰম, ভালপোৱা৷
the love,attachment for one's sister.
- ভগ্নীস্নেহbhog.ni.snehAbstract Noun
নিজৰ ভনীয়েক বা বায়েকৰ প্ৰতি থকা মৰম, ভালপোৱা৷
the love,attachment for one's sister.
- ভগৱতীbho.go.wo.tiProper Noun
হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী প্ৰধান উপাস্য দেৱী। হিন্দু বিশ্বাস অনুসৰি সৃষ্টি, সংৰক্ষণ আৰু ধ্বংসৰ মূল কাৰক আৰু শিৱৰ ভাৰ্য্যা পাৰ্বতীত দানৱ দমনকাৰী হিংসুক ৰূপ।
The supreme goddess in Hinduism. She is considered to be the root cause of creation, preservation and annihilation. She is also the fiercer, demon-fighting form of Shiva's wife, goddess Parvati.
- ভগৱন্তbho.go.won.toAbstract Noun
বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু পালন কৰ্ত্তা, যাক সৰ্বোত্তম, সৰ্বব্যাপ্ত আৰু সৰ্বজ্ঞানী ৰূপে ধৰা হয় ৷
A being conceived as the perfect, omnipotent, omniscient originator and ruler of the universe
- ভগৱানbho.go.wanAbstract Noun
বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু পালন কৰ্ত্তা, যাক সৰ্বোত্তম, সৰ্বব্যাপ্ত আৰু সৰ্বজ্ঞানী ৰূপে ধৰা হয় ৷
A being conceived as the perfect, omnipotent, omniscient originator and ruler of the universe
- ভঙনীয়াbhaṅanīẏāAdjective
খুচুৰা; সৰু; কম মূল্যৰ (টকা-পইচা)
of small values (said of coins)
- ভঙনীয়া পইছাbho.ngo.ni.ya poi.saMaterial Noun
মুদ্ৰণ কৰা এডোখৰ সৰু চেপেটা ধাতু যাৰ বিনিময়ত বস্তু কিনা-বেছা কৰিব পাৰি৷
Stamped disc of metal which is used as official money
- ভঙাNoun
ভঙা কাৰ্য্য।
- ভঙাগড়bho.nga.gorProper Noun
গুৱাহাটী মহানগৰৰ উল্লখযোগ্য স্থান৷
An important place in Guwahati city
- ভঙিতাAbstract Noun
কোনো কথা বুজাবৰ নিমিত্তে অংগ লৰোৱাৰ ভাও, হাতৰ, মুখৰ বা চকুৰ ঠাৰ ।
a movement of part of body to express an idea or meaning.
- ভঙুবাbhaṅubāNoun
ভাঙুৰী (পুং. স্ত্ৰী.); ভাং খোবা লোক
one addicted to the use of bhāng or g ānjā
- ভঙ্গbhaṅgaNoun
পৰাজয়
defeat
- ভঙ্গিbhaṅgiNoun
শুই, বহি বা থিয় হৈ থাকোঁতে লগা অঙ্গৰ ভাঁজ
an attitude; a posture
- ভঙ্গিতাbhaṅgitāNoun
"ভঙ্গি", "ভঙ্গী" চোবাঁ।
- ভঙ্গিমাbhaṅgimāNoun
"ভঙ্গি", "ভঙ্গী" চোবাঁ।
- ভঙ্গীbhaṅgīNoun
শুই, বহি বা থিয় হৈ থাকোঁতে লগা অঙ্গৰ ভাঁজ
an attitude; a posture
- ভঙ্গুবাbhaṅgubāNoun
(ৰণত) ভঙ্গ দিয়া মানুহ; যেনে-"হেনে ৰণ- ভঙ্গুবাক ৰাখা নাহা কিক" (ৰুক্মিণীহৰণ)।