পেং
peng
অৰ্থ
1.
আঘাত-প্ৰাপ্ত অথবা শাৰীৰিকভাৱে বাধাগ্ৰস্ত লোকে খোজ কঢ়াৰ সুবিধাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এক সঁজুলি।
a tool used as support while walking by an injured or physically challenged person.
বস্তুবাচক বিশেষ্য
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: xobdo.org. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ