খোঁট্
khom̐ṭ
অৰ্থ
1.
খোঁট্ খুঁটিয়া; ঠোঁটেৰে বা দাঁতেৰে আঘাত কৰ্ বা কামোৰ মাৰ্
to peck; to bite
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
khom̐ṭ
খোঁট্ খুঁটিয়া; ঠোঁটেৰে বা দাঁতেৰে আঘাত কৰ্ বা কামোৰ মাৰ্
to peck; to bite
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ