খোঞ্চা
khoñcā
অৰ্থ
1.
খোঁচ; প্ৰহাৰ; যেনে-"লবৰন্তে গৈয়া কতো হাতে খোঞ্চা মাৰে" (মা. আদিকাণ্ড)।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
khoñcā
খোঁচ; প্ৰহাৰ; যেনে-"লবৰন্তে গৈয়া কতো হাতে খোঞ্চা মাৰে" (মা. আদিকাণ্ড)।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ