← ফুৰি যাওক

খেঁকট

khem̐kaṭa

অৰ্থ

1.

কেঁক বা খেঁক শব্দ; কৰ্কশ মাত।

বি.

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

খেঁকট · অসমীয়া অভিধান