খুঁটিয়া
khum̐ṭiẏā
অৰ্থ
1.
চৰাইৰ দৰে খোঁট্ বা ঠোঁটেৰে আঘাত কৰ্; খোঁট মাৰ্; . জোকা; খং তোল্
to peck at ; to provoke; to pick up quarrel with
সক. ধা.
2.
পঢ়োঁতে মাজে মাজে ৰ বা ধমক মাৰ্; আশঙ্কা বা সন্দেহ কৰি পঢ়্
to hesitate or pause in reading
অক. ধা.
3.
নখেৰে চেপি বা চিকুটি মাৰ্; যেনে-"ওকণি খুঁটিয়া"
to pick out and kill by the nails of fingers
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ