খুঁট্খুঁটীয়া
khum̐ṭkhum̐ṭīẏā
অৰ্থ
1.
সৰু বস্ত্তৰ আঘাতৰ শব্দ; ক্ৰি. বিণ. খুঁট্খুঁট্ কৰে, খুঁট্খুঁট্কৈ অলপ অলপকৈ কিন্ত্ত ঘনাই (কৰা কাজিয়া)।
বি.
2.
ঘনে ঘনে দন্দ কৰি থকা; দন্দুৰা
quarrelsome
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
khum̐ṭkhum̐ṭīẏā
সৰু বস্ত্তৰ আঘাতৰ শব্দ; ক্ৰি. বিণ. খুঁট্খুঁট্ কৰে, খুঁট্খুঁট্কৈ অলপ অলপকৈ কিন্ত্ত ঘনাই (কৰা কাজিয়া)।
বি.
ঘনে ঘনে দন্দ কৰি থকা; দন্দুৰা
quarrelsome
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ