খালৈ-ভাঙী
khālai-bhāṅī
অৰ্থ
1.
গেদ্গেদী; ভেদ্ভেদী; এবিধ ক'লা বা ছাইবৰণীয়া, চেপেটা, বাকলি থকা, মঙহাল, ঘোদা পানীত থকা মাছ [স্বাভাবিকতে ই লেধা আৰু ভেবা; ইয়াক সাধুত কাঞ্চনমতী বুলিও কয়; যেনে-"কাঞ্চনমতী বাই, মেললৈ যায় কি নেযায়।"]; সথলি
a kind of fish; Nandus marmaratus
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ