← ফুৰি যাওক

খনিকৰ

khanikara

অৰ্থ

1.

কাঠ, শিল আদি চাঁচি, কাটি বা খুলি মূৰ্ত্তি বা আন বস্ত্ত তৈয়াৰ কৰোঁতা

a sculptor; an engraver, a carpenter

বি.

2.

মাটিৰ মূৰ্ত্তি সাজোঁতা

a maker of earthen images

বি.

3.

চিত্ৰকৰ; নক্সা আঁকোঁতা

a painter

বি.

4.

আহোম ৰজাৰ দিনৰ এশ্ৰেণী কাঁড়ী মানুহ; [এইবিলাকৰ ঘাই বাব আছিল খনিকৰ কাম কৰা।]

a class of pāiks under the Āhom kings whose principal duty was to paint, make images, etc

বি.

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

খনিকৰ · অসমীয়া অভিধান