খনা
khanā
অৰ্থ
1.
আনৰ হতুবাই খানিবলৈ দিয়া; আনৰ দ্বাৰায় উৎপাটন কৰা
to cause to be dug
সক. ধা.
2.
কম বা দুৰ্ব্বল হোবা; স্বাভাবিকতে যেনেকৈ ওলাব বা ফলিব লাগে, তেনে নোহোবা; যেনে-"নৰিয়াত মাত খনা পৰিছে; এই হঠক আমজোপা খনা পৰিল"
decreasing; weakening (to bear fruit)
বিণ.
3.
পূৰ্ব্বকালৰ এজনা জ্যোতিষত পাৰ্গত তিৰোতা
the name of a famous ancient woman astrologer
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ