কেবলীয়া
kebalīẏā
অৰ্থ
1.
অকলশৰীয়া; বিয়া নকৰাকৈ থকা; উদাসীন
living an unmarried life; abandoning wordly happiness
বিণ.
2.
উদাসীন ভকত
a celibate; a monk
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
kebalīẏā
অকলশৰীয়া; বিয়া নকৰাকৈ থকা; উদাসীন
living an unmarried life; abandoning wordly happiness
বিণ.
উদাসীন ভকত
a celibate; a monk
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ