কেণা
keṇā
অৰ্থ
1.
পোকে খোবা বা বিন্ধা
bored by insects
বিণ.
2.
কাপোৰ বা কাঠীৰ বস্ত্ত বওঁতে হোবা ভূল; বিমোৰ
mistake in weaving or braiding
বি.
3.
কথাৰ আসোঁবাহ বা ভুল; অসঙ্গত কথা
impropriety or incorrectness of speech
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ