কুবিয়া
kubiẏā
অৰ্থ
1.
ধাৰ থকা অস্ত্ৰেৰে আঘাত কৰ্; ঘৈয়া
to strike with a cutting instrument
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
kubiẏā
ধাৰ থকা অস্ত্ৰেৰে আঘাত কৰ্; ঘৈয়া
to strike with a cutting instrument
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ