কালিকা

কালী; শিবৰ ভাৰ্য্যা; দুৰ্গাৰ এক কলা; চতুৰ্ভুজ, উলঙ্গ আৰু শিবৰ বুকত থিয় হৈ থকা মূৰ্ত্তি [পুৰাণৰ মতে ৰক্তবীজ নামেৰে এক অসুৰক বধ কৰিবৰ কাৰণে দুৰ্গাই এই ৰূপ ধৰাত তেওঁৰ খোজত পৱথিবী তললৈ বহি যায় যেন হৈছিল। সেয়ে নহ'বৰ কাৰণে মহাদেবে তেওঁক বুকু পাতি ধৰিছিল।]

the goddess Kālī

বি.

এজাতি গছত থখা অপদেবতা

a kind of evil spirit

বি.

কোনো বস্ত্ত, দেশ আদিৰ আচল শক্তি

the real spirit

বি.