কাণে কাণে
kāṇe, kāṇe
অৰ্থ
1.
নিয়মিত সময়ৰ মূৰতে; নিয়মিত সুযোগ অন্ত হোবাৰ ওচৰতে বা লগে লগে; কথমপি; যেনে-"সি কাণে কাণে পালেহি বা সাধিলে"
just in time, at the nick of time
ক্ৰি. বিণ.
2.
টানি-মানি; মূৰে মূৰে; যেনে-"ভঁৰালৰ ধানে কাণে খাবলৈ আঁটিলে"
barely
ক্ৰি. বিণ.
3.
কাণত মুখ দি; আনে নুশুনাকৈ (কথা ক)
in whisper
ক্ৰি. বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ