← ফুৰি যাওক

কৰ্হা

karhā

অৰ্থ

1.

খেতিৰ্ নিমিত্তে প্ৰথম বাৰ হাল বা; শস্য কৰিবৰ নিমিত্তে কেইবাবাৰো হাল বাব লাগে; যেনে-কৰ্হা, সমাৰ বা, মৈয়া, কঠীয়া-তোলা কৰ্; বোকা দি

to plough for the first time; to do the first ploughing

সক. ধা.

উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

কৰ্হা · অসমীয়া অভিধান