কৰ্হা
karhā
অৰ্থ
1.
খেতিৰ্ নিমিত্তে প্ৰথম বাৰ হাল বা; শস্য কৰিবৰ নিমিত্তে কেইবাবাৰো হাল বাব লাগে; যেনে-কৰ্হা, সমাৰ বা, মৈয়া, কঠীয়া-তোলা কৰ্; বোকা দি
to plough for the first time; to do the first ploughing
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ