কৰম্
অৰ্থ
1.
কুমন্ত্ৰ কৰি অনিষ্ট বা পীড়া কৰ; যেনে-"তাক কোনোবাই কৰমিলে"
to injure one by incantation
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
কুমন্ত্ৰ কৰি অনিষ্ট বা পীড়া কৰ; যেনে-"তাক কোনোবাই কৰমিলে"
to injure one by incantation
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ