শঙ্কল

খ্ৰীঃ চতুৰ্থ শতিকাত কামৰূপৰ ৰজা আছিল শংকলাদিৱ বা শংকৰদেৱ; বেজবৰুৱাই চমুকৈ শংকল বুলিও কৈছে৷ এওঁ গৌড় বা লক্ষণাৱতী চহৰ স্থাপন কৰিছিল - যিখন পাছলৈ বহু বছৰ জুৰি পুৰণা বংগ দেশৰ ৰাজধানী হৈ আছিল৷ উত্তৰ ভাৰতৰ সেই সময়ৰ কেদাৰ বাহ্মণ নামৰ ৰজাক শংকলে পৰাস্ত কৰিছিল৷ তেওঁৰ বিশাল সৈন্য বাহিনী আছিল৷ (উৎস - গোৱালপাৰাৰ ইতিহাস, আনন্দচন্দ্ৰ আগৰৱালা )সাহিত্য ৰথীৰ ভাষাত"উত্তৰ ভাৰতৰ কেদাৰ ব্ৰাহ্মণমহাবলৱন্ত ৰজা,কামৰূপাধিপতি শঙ্কলাদিবেঘটুৱালে কেনে বুজা৷বাজক দবা,চাৰি লাখ পদাতি, লাখ অশ্বাৰোহীচাৰি হেজাৰেক হাতী,শঙ্কলাদিবৰ বীৰ্য্য-বিক্ৰমৰভাৰত বিয়পা খ্যাতি৷ লক্ষ্মণাৱতী গৌৰ ৰজাৰআমাৰ শঙ্কলে কৰা, ৰাজধানী হৈ আছিল বঙ্গৰদুহাজাৰ বছৰ জোৰা৷

A great warior king from 4th century Kamrup, defeted mighty king Kedar Brahmin. Shankal possess a huge army with 4 lakhs infanty. (Source: - Encyclopedia of NE India Vol-I by Col Bed Prakash)

সংজ্ঞাবাচক বিশেষ্য

সমাৰ্থক শব্দ