কণ্ঠ্য
kaṇṭhya
অৰ্থ
1.
কণ্ঠৰপৰা উচ্চাৰিত; ; কণ্ঠসম্বন্ধীয়
guttural ; belonging to the throat
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
kaṇṭhya
কণ্ঠৰপৰা উচ্চাৰিত; ; কণ্ঠসম্বন্ধীয়
guttural ; belonging to the throat
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ