কণ্ঠস্হ
kaṇṭhasha
অৰ্থ
1.
কণ্ঠ বা ডিঙিত থকা
attached or belonging to the throat
বি.
2.
মুখস্হ; বাৰে বাৰে মাতি অভ্যাস বা শিক্ষা কৰা; আওৰোবা
learnt by rote
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
kaṇṭhasha
কণ্ঠ বা ডিঙিত থকা
attached or belonging to the throat
বি.
মুখস্হ; বাৰে বাৰে মাতি অভ্যাস বা শিক্ষা কৰা; আওৰোবা
learnt by rote
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ