উঁইচিলা
u~i.si.la
অৰ্থ
1.
পৰুৱা বা উঁইয়ে খান্দি বা বাহ সাজি সৃষ্টি কৰা মাটি, বালি বা ধূলিৰ এক ঢাপ|
A mound of soil, sand, or dirt formed by ants or termites in digging or building a nest.
বস্তুবাচক বিশেষ্য
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: xobdo.org. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ