কণ্টক
kaṇṭaka
অৰ্থ
1.
কাঁইট; হুল
a thorn
বি.
2.
মাছৰ অস্হি বা হাড়
fish-bone
বি.
3.
বৈৰী; শত্ৰু; বাধা দিওঁতা
an obstructor; an enemy
বি.
4.
ধা, বাধা দি; বাৰণ কৰ্; যেনে-"কত কণ্টকিলো মানে কিছুবে নভৈল। মোহোৰ বচন যেন তুলা উড়ি গৈল।" (মা. ক. সুন্দৰাকাণ্ড)
to oppose; to obstruct
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ