কঁড়িয়া-কঁড়ি
kam̐ṛiẏā-kam̐ṛi
অৰ্থ
1.
কাঁড় মৰা-মৰি; কাঁড়েৰে কৰা যুদ্ধ
shooting arrows at one another; mutual discharge of arrows
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
kam̐ṛiẏā-kam̐ṛi
কাঁড় মৰা-মৰি; কাঁড়েৰে কৰা যুদ্ধ
shooting arrows at one another; mutual discharge of arrows
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ