কঁটিয়া
kam̐ṭiẏā
অৰ্থ
1.
অতি সৰহকৈ বা বলেৰে মুখত সূমাই দি; বলেৰে টেঁটুৰ ভিতৰলৈ ভৰাই দি
to thrust into the mouth or throat
সক. ধা.
2.
হাল বাওঁতে বেগাই যাবলৈ জোঙা এছাৰিৰে গৰুৰ টিকাত খোঁচ্
to drive with a goad
সক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ