ঔ-টেঙা
au-ṭeṅā
অৰ্থ
1.
বহল, দীঘলীয়া খহটা পাতেৰে এবিধ ওখ ডাঙৰ গছ আৰু তাৰ ফল [বখলা-বখল পাতি ইয়াৰ ফলৰ মঙহ ধৰে আৰু তাৰ ভিতৰত এটা বিজলৰ বাহ থাকে; বিজল আৰু কুঁহিপাতেৰে মানুহে মূৰ ধোবো; বখলাবিলাক থেঁতালি শুকুবাই তাৰ গুড়ি উলিয়াই শুকানে বা গুড়ৰলগত খায়, আৰু কেঁচায় বা আঞ্জাত খায়]
the chalita; Dillenis indica
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ