একাচেকা
ekācekā
অৰ্থ
1.
বিশেষ ধৰণৰ; আনতকৈ প্ৰভেদ; লোকৰ দৰে নোহোবা
of a peculiar nature or disposition
বিণ.
2.
অলপতে খং উঠা; বেগেতে মন বিগৰা
eccentric; easily provoked
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
ekācekā
বিশেষ ধৰণৰ; আনতকৈ প্ৰভেদ; লোকৰ দৰে নোহোবা
of a peculiar nature or disposition
বিণ.
অলপতে খং উঠা; বেগেতে মন বিগৰা
eccentric; easily provoked
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ