অথৰ্ব
atharba
অৰ্থ
1.
চাবি যেদৰ শেষ বেদ [ই ন ভাগে বিভক্ত; ইয়াৰ বহু শাখাৰ ভিতৰত এতিয়া শৌনক শাখাটো মাথোন পোবা যায়; ইয়াৰ ব্ৰাহ্মণ ভাগ 'গো-পথ ব্ৰাহ্মণ'। অথৰ্ব ঋষি বা অথৰ্ব আৰু অঙ্গিৰা ঋষিৰ বংশধৰ বা ভূগুবংশীয় মুনিসকলক ইয়াৰ সঙ্কলনকাৰী বুলি ধৰা হয়]।
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
2.
3.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ