উভাৰ্
ubhār
অৰ্থ
1.
তোল্; উভাল্; উঘাল্; যেনে-"একে হাতে উভাৰি ধৰিলা গোবৰ্দ্ধন" (দশম)
সক. ধা.
2.
পেটৰপৰা ওলা বা বাহিৰ হ; প্ৰকাশ হ; বি. উভৰা।
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
ubhār
তোল্; উভাল্; উঘাল্; যেনে-"একে হাতে উভাৰি ধৰিলা গোবৰ্দ্ধন" (দশম)
সক. ধা.
পেটৰপৰা ওলা বা বাহিৰ হ; প্ৰকাশ হ; বি. উভৰা।
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ