উপাঙ্গ
upāṅga
অৰ্থ
1.
অঙ্গৰ অঙ্গ; সৰু অঙ্গ
a minor limb; a part of a limb
বি.
2.
বেদৰ অঙ্গৰ নিচিনা শাস্ত্ৰ [মীমাংসা, সাংখ্য, বেদান্ত, যোগ, ন্যায় আৰু বৈশেষিক, এই ছখন দৰ্শনক বেদৰ উপাঙ্গ বোলে]
the six systems of Indian philosophy
বি.
3.
অঙ্গত লোবা বা প্ৰয়োগ কৰা বস্ত্ত, অঙ্গত লগোবা চিহু-ললাটৰ চন্দন, ফোঁট, হাতৰ গদা, খড্গ ইত্যাদি যেনে-"শিঙ্গা উপাঙ্গ বেণু মুহ বাজত, হেৰি গোবাল ভুলাবত ৰে" (ভটিমা)।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ