উপ্লুঙা
upluṅā
অৰ্থ
1.
পাতল; মানিবৰ অযোগ্য; পদাৰ্থ বা মূল নথকা; যেনে-"উপলুঙা কথা"
not weighty; worthless; baseless
বিণ.
2.
উপৰুবা; আচল বা স্বৰূপ নোহোবা; যেনে-"উপলুঙা নাম"
additional; not real
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
upluṅā
পাতল; মানিবৰ অযোগ্য; পদাৰ্থ বা মূল নথকা; যেনে-"উপলুঙা কথা"
not weighty; worthless; baseless
বিণ.
উপৰুবা; আচল বা স্বৰূপ নোহোবা; যেনে-"উপলুঙা নাম"
additional; not real
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ