উপযাচন
অৰ্থ
1.
উপযাচি; বি. উপযাচক বিণ. স্বয়ং উপস্হিত-হৈ কোনো কাম কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা বা খোজা; নিজে আগ বাঢ়ি কোনো কাম কৰিবলৈ হেঁপাহ দেখুওবা।
one who offers to give or grant
বি. ক্ৰি. বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
উপযাচি; বি. উপযাচক বিণ. স্বয়ং উপস্হিত-হৈ কোনো কাম কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা বা খোজা; নিজে আগ বাঢ়ি কোনো কাম কৰিবলৈ হেঁপাহ দেখুওবা।
one who offers to give or grant
বি. ক্ৰি. বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ