← ফুৰি যাওক

উৰ্বীধৰ

ur.bi.dhor

অৰ্থ

1.

পাহাৰতকৈ ওখ ভূ-পৃষ্ঠৰ ওপৰত প্ৰাকৃতিকভাৱে থকা অতি উচ্চ ঠাই

Large natural elevation of the ground that are bigger than hills

বস্তুবাচক বিশেষ্য

সমাৰ্থক শব্দ

অৱনীধৰ · o.wo.ni.dhor কুট্টাৰ ক্ষিতিধৰ · khyi.ti.dhor ক্ষিতিভৃত্ · khyi.ti.bhrit গোধৰ · go`.dhor তালিশ দৰ্দৰ ধৰণীকীলক · dho.ro.ni.ki.lok ধৰণীতল · dho.ro.ni.tol পৃথুশেখৰ · pri.thu.xe.khor বসুধাধৰ · bo.xu.dha.dhor বসুভৃত্ · bo.xu.bhrit

উৎস: xobdo.org. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

উৰ্বীধৰ · অসমীয়া অভিধান