উতঙা
utaṅā
অৰ্থ
1.
সক. ধা উচটা; উতলা; বেয়া কাম কৰিবলৈ মন বঢ়াই দি; উত্তেজিত কৰ্
to excite to do mischief; to incite
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
utaṅā
সক. ধা উচটা; উতলা; বেয়া কাম কৰিবলৈ মন বঢ়াই দি; উত্তেজিত কৰ্
to excite to do mischief; to incite
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ