উঠ্
uṭh
অৰ্থ
1.
থিয় হ; গা তোল্; গা দাং
to stand up
অক. ধা.
2.
আৰোহণ কৰ্
to mount; climb
অক. ধা.
3.
উন্নতি কৰ্; বাঢ়্; বৱদ্ধি হ
to prosper; to rise; to increase
অক. ধা.
4.
নাইকিয়া হ; লুপ্ত হ; নষ্ট হ; যেনে-"এই ঘৰ মানুহৰ ভেটি উঠিল"
to be extinct or destroyed
অক. ধা.
5.
উদয় হ; ওলা; বাহিৰ হ; যেনে-"বেলি উঠিল; উজান উঠিছে; ৰণৰ কথা উঠিছে
to rise; come out
অক. ধা.
6.
এঠাইৰপৰা আন ঠাইলৈ যা; ঘৰ লৰা
to migrate
অক. ধা.
7.
শত্ৰুভাবে প্ৰস্ত্তত হ; যেনে-"ইংৰাজৰ বিৰুদ্ধে জাপান উঠিছে"
to rise against
অক. ধা.
8.
উদ্ধাৰ হ; যেনে-"সি পুনৰ জাতত উঠিল; নিৰায়ৰপৰা উঠিল"
to regain former position or condition
অক. ধা.
9.
উৎপন্ন হ; যেনে-"তাৰ জ্ৰৰ উঠিছে; আঞ্জাখনৰ জুতি মুঠিল"
to come into existence; to be produced
অক. ধা.
10.
কন্যা-কাল হ; যেনে "উঠি থকা ছোবালী"
to attain puberty
অক. ধা.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ