উচ্চতা
অৰ্থ
1.
ওখ গুণ বা অবস্হা; মহত্ত্ব; বিণ. উচ্চমনা বি. ডাঙৰ বা মহৎ মনৰ; মহামতি; ওখ বা ডাঙৰ মনৰ
height; greatness ; high-minded
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
ওখ গুণ বা অবস্হা; মহত্ত্ব; বিণ. উচ্চমনা বি. ডাঙৰ বা মহৎ মনৰ; মহামতি; ওখ বা ডাঙৰ মনৰ
height; greatness ; high-minded
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ