← ফুৰি যাওক

বংকিম

bong.kim

অৰ্থ

1.

নিৰ্দ্দিষ্ট সৰল ৰেখা বা পথৰ পৰা আঁতৰি যোৱা।

diverging from a given straight line or course.

প্ৰকৃত বিশেষণ

সমাৰ্থক শব্দ

কাইতা ঘোৰ খোৱা · gho`r.kho`.wa তীৰ্যক · tir.jok তীৰ্য্যক · tir.jyok তেৰেচীয়া · te.re.si.ya ধেনুভেৰীয়া · dhe.nu.bhe.riya নুব্জ্য · nub.jo বক্ৰাকাৰ বেঁকাবেঁকি · be~.ka.be~.ki বেংকা ভেঙুৰা · bhe.ngu.ra ভেঙ্গুৰা · bheng.gu.ra

উৎস: xobdo.org. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ