ঈ

স্বৰ-বৰ্ণৰ চতুৰ্থ আখৰ। ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যুক্ত হৈ ইয়াৰ আকৱত "ী" এনে হয়; প্ৰত্যয়-স্বৰূপে

বিশেষ্যৰপৰা বিশেষণকাৰী; যেনে -"দৰকাৰী"।

[সং. ইন্] থকা অৰ্থত; যেনে-গুণী, জ্ঞানী, ধনী, ইত্যাদি।

[সং. ঈপ্] পুং-লিঙ্গৰপৰা স্ত্ৰী-লিঙ্গকাৰী; যেনে-"সুন্দৰী"।