ইল
ila
অৰ্থ
1.
বৈবস্বত মনুৰ পুতেক, এজনৰ নাম [এওঁ এদিন চিকাৰ কৰিবলৈ গৈ শিবৰ কুমাৰ বনত সোমোবাত শিবৰ শাও লাগি তিৰোতা হয়। পাছে শিবই দয়া কৰি এমাহ পুৰুষ আৰু এমাহ তিৰোতা হৈ থাকিবলৈ বৰ দিয়ে। তিৰোতা হৈ থকা কালত এওঁৰ গৰ্ভত বুধৰ ঔৰসত পুৰুৰবা নামক এটি পুত্ৰ হয়]।
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
2.
3.
ইলীহ; যেনে-"ইলে বালি চৰাই গিলে ঐ গাভৰু, ইলে বালি-চৰাই গিলে" (জনা-গাভৰুৰ গীত)।
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ