ইন্দ্ৰিয়
indriẏa
অৰ্থ
1.
গাৰ একোটা ভাগ বা যন্ত্ৰ, যাৰ দ্বাৰা মানুহে কাম কৰে বা কোনো বস্ত্তৰ উমান বা জ্ঞান লয়; . [ইন্দ্ৰিয় চৌধটা-কৰ্ম্মেন্দ্ৰিয় বা কামকৰা ইন্দ্ৰিয় পাচোটা-হাত, ভৰি, মল-দ্বাৰ, লিঙ্গ বা যোনি আৰু নিশ্বাসৰ নলীৰ ওপৰ ভাগ বা বাক্-ইন্দ্ৰিয়।
an organ of sense of action
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ