← ফুৰি যাওক

বাকপটু

bak.po.tu

অৰ্থ

1.

যুক্তিৰে মনত লগাকৈ কথা ক’ব পৰা লোক |

Having or exercising the power of fluent, forceful, and appropriate speech.

প্ৰকৃত বিশেষণ

সমাৰ্থক শব্দ

কথা চহকী · ko.tha so.ho.ki বাকচতুৰ · bak.so.tur বাকপতি · bak.po.ti বাকপ্ৰপঞ্চ · bak.pro.pon.so বাক্যবাগীশ · ba.kyo.ba.gix বাক্যবিশাৰদ · ba.kyo.bi.xa.rod বাগ্ বিদগ্ধ · bag bi.dog.dho বাগ্মীবৰ · bag.mi.bor বাণীকান্ত মুখ-বলী · mukh.bo.li

উৎস: xobdo.org. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ

বাকপটু · অসমীয়া অভিধান