হিম
hima
অৰ্থ
1.
নীয়ৰ; বায়ুৰ লগত মিহলি হৈ থকা পানীৰ ভাপ; চেঁচা আৰু ঘন হৈ পৱথিবীৰ বস্ত্তৰ ওপৰত পৰি থকা পানীৰ কণিকা; [বেছি চেঁচা পালে পানীৰ ভাপবিলাক আকাশতে ঘন হৈ গোট মাৰি অধিক পৰিমাণএ পৱথিবীত বগা হৈ পৰেহি তেতিয়া তাক বৰফ বোলে।]।
dew ; (frost, snow)
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ