সেৰেঙা
sereṅā
অৰ্থ
1.
মাজে মাজে সুৰুঙা বা বিন্ধা থকা; পাতল; ঘনকৈ নোবোবা (কাঠী, কামীৰ বস্ত্ত)
thin; not woven closely; having interstices
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
sereṅā
মাজে মাজে সুৰুঙা বা বিন্ধা থকা; পাতল; ঘনকৈ নোবোবা (কাঠী, কামীৰ বস্ত্ত)
thin; not woven closely; having interstices
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ