সুখাভিলাষী
sukhābhilāṣī
অৰ্থ
1.
সুখাৰ্থী; সুখ বিচৰা; সুখ-বাঞ্ছাকাৰী; স্ত্ৰী. সুখাভিলাষিণী। সুখাৰ্থী [সং.] বিণ. সূপ বিচৰা; সূখাভিলাষী; স্ত্ৰী. সুখাথিনী।
seeking happiness. ; seeking happiness.
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
sukhābhilāṣī
সুখাৰ্থী; সুখ বিচৰা; সুখ-বাঞ্ছাকাৰী; স্ত্ৰী. সুখাভিলাষিণী। সুখাৰ্থী [সং.] বিণ. সূপ বিচৰা; সূখাভিলাষী; স্ত্ৰী. সুখাথিনী।
seeking happiness. ; seeking happiness.
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ