সুখকৰ
sukhakara
অৰ্থ
1.
সুখজনক; সুখদায়ক; আনন্দকৰ; স্ত্ৰী. সুখকৰী। সুখদায়ক [সং.] বিণ. সুখকৰ; স্ত্ৰী. সুখদায়িকা, সুখদায়িনী।
pleasant. ; causing happiness.
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
sukhakara
সুখজনক; সুখদায়ক; আনন্দকৰ; স্ত্ৰী. সুখকৰী। সুখদায়ক [সং.] বিণ. সুখকৰ; স্ত্ৰী. সুখদায়িকা, সুখদায়িনী।
pleasant. ; causing happiness.
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ