সঁৰাহ
sam̐rāha
অৰ্থ
1.
কমাৰ, সোণাৰি আদি ধাতুৰ শিল্প কাম কৰা বাঢ়ৈৰ বস্ত্ত (বিশেষকৈ তপত ধাতু) চেপি ধৰা যুৰীয়া যতন; চেপেনা; ডাঙৰ লেপ [ব্যবহাৰ অনুসাৰি ই নানা গঢ়েৰে তৈয়াৰ হয়; যেনে-গ্যাল-সৰাহ (মুখ ঘোৰ খোয়া), পাট- সঁৰাহ (মুখ চেপেটা), পোন-সঁৰাহ (চেপেনা)।]
black- smith or gold-smith's tongs, pinchers, etc
বি.
2.
জেওৰা আদিৰ মুখত বন্ধা যুৰীয়া কামী
a pair of two long pieces of split bamboo tied together to the top of a fence
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ