সমাধি
samādhi
অৰ্থ
1.
বাহ্য জ্ঞান এৰি ঈশ্বৰ-চিন্তাত মগ্ন হৈ কৰা উপাসনা; ধ্যান; তন্ময় হৈ কৰা গভীৰ ঈশ্বৰ-চিন্তা
deep mental concentration upon God; deep meditation upon God
বি.
2.
কবৰ; মৰিশালি
grave
বি.
3.
গভীৰ চিন্তা বা ভাবনা; যেনে-"ৰাত্ৰি দিনে মন: কৈত পাইবো ধন: এহি সমাধিতে যায়" (শ্ৰীকৱষ্ণগীতা); . সমাধিস্হ বিণ. সমাধিত মগ্ন হোবা; একেবাৰে ধ্যানত তন্ময় হোবা।
deep or anxious thought; contemplation ; absorbed in self-forgetting deep contemplation
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ