সপক্ষ
sapakṣa
অৰ্থ
1.
কোনো এক পক্ষৰ ফলীয়া; অনুকূল; হিত চিন্তা কৰা; যেনে-"তেওঁৰ সপক্ষ মানুহ;" . ক্ৰি. বিণ. সপক্ষে।
siding with; friendly
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
sapakṣa
কোনো এক পক্ষৰ ফলীয়া; অনুকূল; হিত চিন্তা কৰা; যেনে-"তেওঁৰ সপক্ষ মানুহ;" . ক্ৰি. বিণ. সপক্ষে।
siding with; friendly
বিণ.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ