সঁচ
sam̐ca
অৰ্থ
1.
খেতিৰ কাৰণে ৰখা গুটি আদি; কঠীয়া; বিধান; বীজ
seed kept for cultivation
বি.
2.
সন্তান; পোবালি; . সঁচূবা বিণ. কঠীয়া বা সঁচৰ কাৰণে ৰখা
progeny; offspring ; kept for seed
বি.
3.
সঁচ-সম্পৰ্কীয়; সঁচৰ।
pertaiping to seed
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ