সংহতি
saṃhati
অৰ্থ
1.
সম্প্ৰদায়; সংঘটি
a sect
বি.
2.
(পু. অ.) সংস্হান; ভাল উপায়
বি.
3.
সঙ্গতি; একেলগে থকা; যেনে- "নোবাৰে লগাব তাৰ পঢ়াৰ সংহতি" (শঙ্কৰ-চবিত)
a good arrangement
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ
saṃhati
সম্প্ৰদায়; সংঘটি
a sect
বি.
(পু. অ.) সংস্হান; ভাল উপায়
বি.
সঙ্গতি; একেলগে থকা; যেনে- "নোবাৰে লগাব তাৰ পঢ়াৰ সংহতি" (শঙ্কৰ-চবিত)
a good arrangement
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ