সংশয়
saṃśaẏa
অৰ্থ
1.
অঠাবৰ; আশঙ্কা; সন্দেহ; ভয়; . বিণ. সংশয়ী। সংশয় কৰ্। সংশয়াত্মা সন্দেহযুক্ত আত্মা বা প্ৰাণ; যেনে-"সবাতো কৰি সংশয়াত্মা সৰ্ব্বথা নষ্ট হয়" (ক., গী.)। সংশয়াপন্ন বিণ. আশঙ্কা লগা; সন্দেহ-যুক্ত
doubt; uncertainty; fear ; doubtful; diffident
বি.
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ